تاثير ريزساختار فلزجوش بر رفتار خستگي و خستگي-خوردگي فلزجوش راسب شده بر فولاد زنگ‌نزن 304 جوشكاري شده توسط فرايند GTAW

در اين پژوهش به منظور رسيدن به دو ساختار مختلف آستنيتي (γ) و آستينتي-فريتي (γ+δ) در فلزجوش ايجاد شده در فولاد زنگ‌نزن304 به ترتيب از فلزهاي پركننده ERNiCrMo-3 و ER309L استفاده شد و رفتار خستگي اتصالات ايجاد شده در دو محيط هوا و محيط خورنده آب دريا مورد ارزيابي و تحليل واقع شد. مطالعات ساختاري انجام شده حاكي از تطابق قابل قبولي بين ساختار فلزجوش پيش‌بيني شده بر اساس دياگرام شيفلر و بررسي‌هاي متالوگرافي بود. ارزيابي رفتار خستگي نمونه‌ها در دو محيط هوا و آب دريا نشان داد كه ايجاد ساختاري مشابه با فلزپايه در موضع اتصال (γ) موجب استحكام خستگي بالاتر نمونه‌ها مي‌شود. مطالعات شكست‌نگاري و آناليز FESEM-EDS نشان داد شكست نمونه‌هاي جوشكاري شده با فلزپركن ERNiCrMo-3 در مقايسه با نمونه‌هاي جوشكاري شده با فلزپركننده ER309L در هر آزمون خستگي و خوردگيخستگي، رفتار نرمتري (تشكيل ديمپل‌هاي يكنواخت‌تر و عميق‌تر در منطقه نهايي شكست) ارائه مي‌دهد. بعلاوه برخلاف نمونه‌هاي جوشكاري شده با فلزپركننده ER309L، در نمونه‌هاي جوشكاري شده با فلزپركننده ER-NiCrMo-3، عمدتا تركيبات بين فلزي غني از موليبدن و تيتانيم در تشكيل ديمپل‌ها در سطح شكست مشاركت داشتند.