بررسي پايايي و روايي مقياس تعارضِ كار خانواده تحصيل در دانشجويان

هدف پژوهش حاضر، بررسي روايي و پاياييِ مقياس تعارضِ كار خانواده تحصيل در ميان دانشجويان شاغل و متأهل دانشگاه‌هاي شهر اهواز بود. جامعۀ پژوهش حاضر شامل كليۀ دانشجويان زن شاغل و متأهل دانشگاه‌هاي‌ شهيد چمران و آزاد اسلامي شهر اهواز بود كه از ميان آنها 200 نفر به روش نمونه‌گيري داوطلب شده و با توجه به ملاك‌هاي ورود و خروج انتخاب شدند و به مقياس‌هاي تعارضِ كار خانواده تحصيل (اولسون) و تعارضِ كار خانواده تحصيل (زو و سونگ) پاسخ دادند. داده‌ها با روش‌هاي آماري ضريبِ پايايي آلفاي كرونباخ و ضريب همبستگي پيرسون و با استفاده از نرم‌افزار آماري 21SPSS تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه ضرايب پاياييِ آلفاي كرونباخ كلّ مقياس 0.96 و براي عامل‌هاي ‌12‌گانه از 0.83 تا 0.96 و ضرايب روايي همگرا بين عامل‌هاي 12‌‌‌گانۀ اين مقياس و مقياسِ كار خانواده تحصيل (زو و سونگ) در سطح آماري P 0.001 معنادار بود؛ بنابراين، از مقياس تعارضِ كار خانواده تحصيل مي‌توان به‌عنوان يك ابزار پايا و روا در محيط‌هاي پژوهشي و مشاوره‌اي استفاده كرد.