بررسي نقش تاب آوري در مديرت بحران هسته اي و پرتويي

فاقد عنوان و چكيده لاتين

با پيشرفت علم و تكنولوژي، سوانح فرآيندي و خصمانه به سوانح طبيعي كه جزئي از فرايند زندگي بشر به شمار مي‌رفتند، اضافه گرديده و هر روزه بر تعداد و تنوع آن‌ها افزوده مي‌شود كه اين موضوع به‌عنوان چالشي اساسي در جهت نيل به توسعه پايدار جوامع انساني. مطرح مي‌باشند. در اين پژوهش هدف بررسي تمامي ابعاد، مولفه‌ها و پيامدهاي يك بحران هسته‌اي و استخراج مولفه‌هاي آمادگي و مقابله در برابر بحران‌هاي هسته‌اي مي‌باشد. سوال اصلي اين تحقيق آن است كه چه رابطه‌اي بين تاب‌آوري و مديريت بحران‌هاي هسته‌اي وجود دارد و گام‌هاي آمادگي در مقابله با اين بحران‌ها چيست؟ با عنايت به ابعاد و گستردگي بحران‌هاي هسته‌اي و تبعات و پيامدهاي گسترده‌تر آن، با روش مطالعه كتابخانه‌اي و تطبيقي بر اساس روش توصيفي نسبت به مقايسه شاخص تاب‌آوري هسته‌اي با ديگر مولفه‌هاي مديريت بحران پرداخته شده و گام‌هاي آمادگي در برابر اين بحران‌ها استخراج شده است.