بررسي ارتباط آمادگي جسماني و سطح فعاليت بدني با سطوح سرمي عوامل رشد عصبي و ماركرهاي نفوذپذيري سد خوني مغزي در افراد مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس: نقش تركيب بدن

سابقه و هدف: از ويژگي هاي بيماري مالتيپل اسكلروزيس(MS)، كاهش غلظت عوامل رشد عصبي و اختلال در سد خونيمغزي است. زندگي فعال يك استراتژي مهم در درمان MS شناخته مي شود. هدف اين مطالعه، بررسي ارتباط بين آمادگي جسماني و سطح فعاليت بدني با غلظت سرمي عوامل رشد عصبي و ماركرهاي نفوذپذيري سد خونيمغزي در افراد مبتلا به MS است كه وزن نرمال يا اضافه وزن دارند. روش بررسي: در 61 فرد مبتلا به MS (31 فرد با وزن نرمال و 30 فرد داراي اضافه وزن)، ظرفيت هوازي به عنوان شاخص آمادگي جسماني و سطح فعاليت بدني به ترتيب توسط آزمون پيشرونده دوچرخه ثابت و پرسشنامه بك ارزيابي شد. سطوح عوامل رشد عصبي و ماكرهاي سد خونيمغزي با كيت الايزا ارزيابي شد. از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون براي بررسي ارتباط بين متغيرها استفاده شد. يافته ها: ارتباط معني داري بين سطح فعاليت بدني و ظرفيت هوازي با فاكتور نروتروفيك مشتق از مغز(BDNF) و پروتئين s100 متصل به كلسيم B (s100b) در كل شركت كنندكان مشاهده شد (0.05 p)، در حالي كه غلظت BDNF در گروه وزن نرمال تنها با ظرفيت هوازي ارتباط معني داري داشت (0.05 p) و غلظت s100b با سطح فعاليت بدني و ظرفيت هوازي در گروه داراي اضافه وزن ارتباط معني داري را نشان داد (0.05 p). نتايج آناليز رگرسيون نشان داد كه ظرفيت هوازي به صورت مستقل پيش بيني كننده 20 % و 30 % از تغييرات BDNF و s100b است. نتيجه گيري: در مجموع سطح فعاليت بدني و آمادگي جسماني ارتباط معني داري با BDNF و s100b در افراد مبتلا به MS دارد كه مي تواند به وسيله وضعيت تركيب بدن افراد تعديل شود.