تأملي بر جايگاه حقوق طبيعي در منظومه فكري استاد مطهري

استاد مرتضي مطهري از فيلسوفاني است كه به ديدگاه طبيعت‌گرايي در فلسفۀ حقوق گرايش دارند. در طبيعت‌گرايي به‌عنوان نظريه‌اي كه در طول تاريخ طرفداران زيادي داشته، طبيعت و حقايق وجودي انسان ملاك استنباط احكام حقوقي و قانون در جامعه است. استاد مطهري در تحليل حقيقت وجود انسان به يك سلسله ويژگي‌هاي طبيعي و فطري معتقد مي‌شود كه اين ويژگي‌ها مبناي توجيه حقوق اساسي انسان در اجتماع و تفاوت‌هاي حقوقي زن و مرد در زندگي خانوادگي مي‌شود. غايت‌انديشي به‌عنوان شاخصۀ ديگري در طبيعت‌گرايي مطهري بسيار بارز است و همين شاخصه است كه ديدگاه ايشان را از طبيعت‌گراياني مانند هابز جدا مي‌سازد. در منظومه فكري مطهري، آزادي جايگاه خاصي دارد. ايشان به تلفيقي از آزادي مثبت و منفي قائل است و به باور ايشان در صورت تحقق چنين معنايي از آزادي در متن حيات آدمي، كمال واقعي فردي و اجتماعي تضمين مي‌شود.