طراحي مدل مفهومي صنعت ورزش ايران

هدف از انجام‌‌ اين پژوهش، طراحي مدل مفهومي صنعت ورزش ايران بود. روش‌شناسي پژوهش ازنوع كيفي و نظريه‌سازي داده‌بنياد بود. ابزار جمع‌آوري داده‌ها مصاحبه و بررسي ادبيات پژوهش بود. روش نمونه‌گيري ازنوع روش نمونه‌گيري نظري بود و بعد از بررسي بيش از 300 متن مقاله، كتاب، خبرگزاري، وب‌سايت، روزنامه و مجله و اجراي 16 مصاحبه با متخصصان مديريت بازاريابي ورزشي و مسئولان ارشد ورزش كشور، اشباع نظري حاصل شد. روش تحليل داده‌ها پرسش و مقايسه مستمر درحين مراحل كدگذاري باز، محوري و گزينشي بود. در انتها، بعد از انجام مراحل مخلتف پژوهش، يك مدل دوبخشي از صنعت ورزش ايران طراحي شد كه در اين مدل، خلق فعاليت‌هاي ورزشي به‌عنوان مقوله محوري و بخش اصلي و هشت مقوله اصلي ديگر نيز به‌عنوان مقوله‌هاي بخش پشتيبان شناسايي و تعيين شدند. اين مقوله‌ها عبارت‌اند از: 1 نهادهاي حاكميتي؛ 2 مشاوران؛ 3 مراكز آموزشي؛ 4 حمايت‌كنندگان درآمدزا؛ 5 فرهنگ‌سازان؛ 6 اماكن و تأسيسات ورزشي؛ 7 كالاها و تجهيزات ورزشي؛ 8 رسانه‌ها. مشاوران پديده نوظهوري هستند كه با اقتصاد دانش‌بنيان متناسب هستند و روزبه‌روز به اهميت و حجم فعاليت‌هاي آنان افزوده مي‌شود. مقوله قابل‌توجه ديگر، فرهنگ‌سازان هستند كه تاكنون كمتر به آن‌ها و مسئوليتي كه درزمينه ترويج فرهنگ ورزش در كشور دارند، پرداخته شده است.