مقايسه سه رويكرد مدل‌سازي فازي، استوار و استوار فازي در بودجه‌ريزي بر مبناي عملكرد

هدف از اين تحقيق در درجه اول ارائه مدل بودجه‌ريزي بر مبناي عملكرد (PBB) در مؤسسه عالي آموزش و پژوهش مديريت و برنامه‌ريزي مي باشد به نحوي كه از يك‌سو تخصيص بودجه به برنامه‌ها براساس اهميت هر برنامه و از سوي ديگر براساس سرانه دانشجويي مصوب وزارت علوم، تحقيقات و فناوري صورت گيرد. مدل برنامه‌ريزي آرماني PBB با در نظر گرفتن معيارهاي گوناگون در مؤسسه طراحي مي­گردد. نكته مهم در طراحي مدل استفاده از ضريب كارايي محاسبه شده براساس رويكرد تحليل پوششي داده‌ها (DEA) جهت تعيين ضريب اهميت هر گروه آموزشي و به منظور تخصيص بودجه به آن مي­باشد.  همچنين وزن آرمان‌ها و ميزان اهميت هر برنامه براساس مقايسات زوجي توسط خبرگان تعيين مي­شود. پس از طراحي مدل PBB براي مؤسسه و با توجه به عدم اطمينان موجود در پارامترهاي مسأله با بهره‌گيري از منطق فازي و استواري، سناريوهايي برگرفته از مدل اسمي ارائه مي­گردد كه عبارتند از مدل فازي، مدل استوارو مدل استوار فازي .در پايان به مقايسه نتايج حاصل از حل اين مدل‌ها پرداخته و نقاط ضعف و قوت هريك از آنها بررسي ميگردد. همچنين به منظور تحليل دقيق‌تر قابليت و كارايي مدلهاي پيشنهادي از شبيه‌سازي مونت كارلو استفاده مي­شود. نتايج حل مدل‌ها و شبيه‌سازي اطلاعاتي مفيد را در اختيار تصميم‌گيرندگان قرار مي‌دهد تا با برقراري توازن بين سطح ريسك تصميم (احتمال نقض محدوديت‌ها) و سطح محافظه كاري، تصميمي معقولانه اتخاذ نمايند.