تبيين مدل انگيزه گردشگران با استفاده از مدل‌سازي ساختاري در شهر طرقبه

صنعت گردشگري، صنعتي رو به رشد و پردرآمد است كه توجه بسياري از برنامه‌ريزان را به خود معطوف كرده است. يكي از عوامل رشد و توسعه اين صنعت، شناسايي نياز گردشگران براساس انگيزه‌هاي آنان است؛ از اين رو شناسايي انگيزه‌هاي گردشگران نقش مهمي در برنامه‌ريزي‌هاي توسعه گردشگري خواهد داشت. هدف پژوهش حاضر، شناسايي انگيزه گردشگران براي ارائه پيشنهادهاي منطبق بر آن است. روش پژوهش توصيفي‌تحليلي و جامعه آماري آن، گردشگران واردشده به منطقه گردشگري طرقبه است. حجم جامعه آماري با فرمول كوكران 200 نفر انتخاب شده و براي تجزيه و تحليل داده‌ها، آزمون‌هاي T تك‌نمونه‌اي، فريدمن و خي‌دو به كار رفته است. نتايج نشان مي‌دهد براي برنامه‌ريزي به‌منظور توسعه گردشگري و شناسايي انگيزه گردشگران از بين هفت شاخص بررسي‌شده، ماجراجويي (0.889) و استراحت (0.824) مهم‌تر هستند و شاخص‌هاي اجبار، سلامت، اجتماعي فرهنگي و تعلق در رتبه‌هاي بعدي انگيزه گردشگران قرار دارند. درواقع شاخص‌هاي ضعيف‌تر ازنظر گردشگران اهميت بيشتري در توسعه گردشگري دارند؛ بنابراين تأكيد و برنامه‌ريزي براي افزايش رتبه شاخص‌هاي ضعيف‌تر نقش چشمگيري در افزايش تعداد گردشگر خواهد داشت؛ همچنين تأكيد بر جنبه‌هاي اجتماعي مانند ايجاد و بهبود جاذبه‌هايي مانند صنايع دستي و تشويق جوامع محلي، نقش چشمگيري در جذب گردشگر بيشتر خواهد داشت. حليل شاخص‌ها با استفاده از مدل ساختاري، نوآوري اين مقاله محسوب مي‌شود.