مقايسه‌ي تاثير روش‌هاي حمايتي در ماندگاري كاتتر وريد محيطي در بخش مراقبت ويژه نوزادان در بيمارستان منتخب اصفهان در سال 1395

مقدمه استفاده از كاتترهاي وريد محيطي، يك رويه شايع و تهاجمي در نوزاداني است كه دربخش مراقبت هاي ويژه نوزادان پذيرش مي شوند. هدف از اين پژوهش مقايسه‌ي تاثير سه روش حمايتي از كاتتر وريد محيطي شامل: آتل، چسب شفاف آنژيوكت و چسب ضد حساسيت 3M در ميزان ساعات ماندگاري كاتتر وريد محيطي مي‌باشد. روش كار مطالعه نيمه تجربي، بر روي 101 نوزاد بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه نوزادان بيمارستان شهيد بهشتي اصفهان مي باشد. نمونه‌گيري به صورت آسان جمع‎‌آوري شد. نوزاداني كه معيارهاي ورود به مطالعه را داشتند با روش تخصيص تصادفي در سه گروه مطالعه قرار گرفتند. جهت گردآوري داده‌ها از برگه ثبت اطلاعات، مشاهدهو بررسي عوارض استفادهشد. سپس اطلاعات دموگرافيك، ساعات ماندگاري كاتتر و عوارض گردآوري شده در نرم افزارSPSS با روش هاي آماري توصيفي و استنباطي تجزيه و تحليل شد. نتايج آزمون آناليز واريانس يك طرفه نشان داد كه ميانگين ساعات ماندگاري كاتتر وريد محيطي بين سه گروه اختلاف معنادار ندارد(P 0/05). و همچنين آزمون كاي اسكوئر با نسبت درست نمايي نشان داد كه توزيع فراواني عوارض بين سه گروه اختلاف معنادار ندارد(P 0/05). نتيجه گيري براي كاهش عوارض ناشي از بي حركتي عضو نوزاد، صرفه‌جوئي در وقت و انرژي پرسنل و كاهش آسيب هاي وارده به نوزادان جهت حفظ، ارتقا و نگهداري كاتترهاي وريد محيطي بهتر است از چسب هاي مخصوص استفاده شود.