فراواني سندروم متابوليك پس از پيوند كليه و تأثير آن بر عملكرد كليه پيوندي

مقدمه سندروم متابوليك به عنوان مجموعه ريسك فاكتورهاي قوي براي بيماري هاي قلبي، عروقي به شمار ميرود و شامل فشار خون بالا، سطح سرمي تريگليسريد افزايش يافته، سطح HDL كلسترول سرمي پايين، چاقي و اختلال تحمل گلوكز ميباشد. باتوجه به اينكه بيماري هاي قلبي و عروقي شايعترين علت مورتاليتي در گيرندگان پيوند كليه و كاهش عملكرد دراز مدت كليه پيوندي ميباشد هدف ما از اين مطالعه بررسي فراواني سندروم متابوليك در جمعيت گيرندگان پيوند كليه و بررسي تاثير آن بر عملكرد كليه پيوندي ميباشد. روش كار در اين مطالعه 110 گيرنده پيوند كليه بدون سابقه قبلي ديابت و با عملكرد پايدار كليوي در اولين سال پس از پيوند به عنوان پايه و سپس در فواصل شش ماه و يك سال پس از بررسي اوليه از نظر فراواني سندروم متابوليك بر اساس كرايترياهاي Adult Treatment Panel III مورد ارزيابي قرار گرفتند و سپس عملكرد كليوي از طريق محاسبه فيلتراسيون گلومرولي و سطح سرمي Cr  در دو گروه مبتلا و غير مبتلا به سندروم متابوليك مقايسه شد. نتايج بررسي هاي انجام شده نشان داد كه شيوع سندروم متابوليك در ايتداي مطالعه در 30% گيرندگان پيوند بود كه در طول مدت پيگيري يك ساله به 44.5% افزايش پيدا كرد. همچنين در اين مطالعه ميان عملكرد كليه پيوندي با توجه به فيلتراسيون گلومرولي و سطح سرومي Cr  ميان دو گروه مبتلا و غير مبتلا به سندروم متابوليك اختلاف معنا داري وجود نداشت (P 0/05). نتيجه گيري يافته هاي ما در اين مطالعه نشان مي دهد سندروم متابوليك در جمعيت گيرنده پيوند كليه شيوع بالايي دارد و با باتوجه به اين كه ريسك بيماري هاي قلبي عروقي را به طور قابل ملاحظه اي بالا مي برد تشخيص و درمان به موقع بيماران مبتلا به سندروم متابوليك مي تواند منجر به بهتر شدن پيش آگهي دراز مدت بيماران شود.