بررسي نگرش به معنويت و مراقبت معنوي در پرستاران مركز آموزشي درماني ولايت شهر قزوين در سال 1395

زمينه و هدف: توجه به بعد معنوي مراقبت، باعث تفاوت قابل توجهي در پيامدهاي جسمي، رواني و اجتماعي بيماري مي شود. نگرش و آگاهي پرستاران نسبت به مراقبت معنوي و معنويت مي تواند نقش مهمي را جهت اجراي اين مراقبت ايفا نمايد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين نگرش به معنويت و مراقبت معنوي در پرستاران مركز آموزشي درماني ولايت شهر قزوين در سال 1395 صورت گرفته است. مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع توصيفي-مقطعي بود. 189 نفر از پرستاران مركز آموزشي درماني ولايت شهر قزوين به روش تمام شماري وارد مطالعه شدند. براي سنجش نگرش به معنويت و مراقبت معنوي در ميان پرستاران، از مقياس سنجش معنويت و مراقبت معنوي استفاده شد. پس از جمع آوري داده ها، با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي توسط نرم افزار SPSS نسخه 18 تجزيه وتحليل انجام گرفت. يافته ها: ميانگين نمره كل نگرش به معنويت و مراقبت معنوي 10/70±56/59 بود و پرستاران در حيطه متوسط قرار مي گرفتند. بخش هاي CCU با ميانگين و انحراف معيار (11/40±65/00) و شيمي درماني (5/71 ± 63/66) بالاترين نمره و بخش هاي اتاق عمل (3/02 ± 49/25) و قلب (12/17±52/40) پايين ترين امتياز را دارا بودند. نتيجه گيري: با توجه به لزوم اهميت مراقبت معنوي، پيشنهاد مي شود كه آموزش هايي جهت تغيير نگرش پرستاران و نقش آموزه هاي مذهبي در امر مراقبت ارائه شود. هم چنين شايد بتوان با كم كردن باركاري آنان و برنامه ريزي بهتر مديريتي به مراقبت با كيفيت بيماران پرداخت