نقد مباني انديشه‏هاي وهابيت با تأكيد بر ديدگاه‏هاي علامه طباطبائي در تفسير الميزان

وهابيت جرياني فكري سياسي است كه در قرن اخير ظهور كرده است. اين جريان ديدگاه‏هاي نوظهوري در برداشت از قرآن داشته و مانند هر مكتب فكري بر مباني و پيش ‏فرض‏هايي تكيه دارد و نخستين گام براي بررسي درستي يا نادرستي يك نحله فكري، تحليل و نقد مباني آن است. اين مقاله با هدف مشخص كردن ميزان اعتبار پيش‏فرض‏هاي وهابيت با محوريت انديشه هاي علامه طباطبائي (ره) در تفسير الميزان به بررسي مباني عقايد وهابيت پرداخته و به اين نتيجه دست يافته كه وهابيت با اعتقاد به حجيت مطلق ظواهر قرآن و حجيت بخشيدن به خبر واحد صحابه و تابعان در عقايد و عقل ستيزي و انكار مجاز، و نيز با برداشت‏ اشتباه از معاني توحيد و شرك و عبادت مسير بيراهه را پيموده است.