رهيافت نيروي انتظامي به مشاركت اجتماعي؛ با تاكيد بر رهيافت شناختي پيچيدگي

مشاركت اجتماعي، به مثابۀ راهبرد كلان سازمان‌هاي خدمت‌رسان به ذي‌نفعان، در شرايطي كه سازمان‌ها و محيط‌هاي عملياتي به پيچيدگي دچار شده‌اند، در شناخت و ادراك و سياست‌گذاري و برنامه‌ريزي به رهيافت نوين نياز دارد. رهيافت شناختي – پيچيدگي كه بر نقش نظام شناختي عاملان اعم ذي‌نفعان و خدمت‌رسانان، از يك‌سو، و پيچيدگي موضوع مشاركت اجتماعي و محيط عملياتي، ازسوي‌ديگر، تأكيد دارد، رهيافت نظري و راهبردي مناسب براي اقدام بهينه در اين شرايط است. نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران، به عنوان نيروي ويژه ارائه‌كنندۀ خدمات انتظامي به شهروندان و ديگر ذي‌نفعان، در اين شرايط با وظايف گسترده و محيط پيچيده رو‌به‌روست. ادراك مختصات اين محيط و موضوعات مأموريت و ماهيت كنش‌ مشاركتي اجتماعي همراه با مختصات نظام شناختي ذي‌نفعان اعم از افراد، اجتماعات، سازمان‌ها و دولت‌ها از الزامات و لوازم طراحي راهبرد كلان براي اقدام بهينه براي اجراي مأموريت‌ها و ارتقاي ظرفيت و موقعيت در نيروي انتظامي است.