فراتركيب اثرات جهاني شدن بر نهاد علم در بستر جمهوري اسلامي ايران

نظريه جهاني شدن يكي از معروف ترين نظريات علوم اجتماعي است كه با هدف تداوم و تقويت مدرنيته ارائه شده است. هرچند جهاني شدن يك واقعيت اجتماعي است ولي صورت بندي علمي و ادبيات نظري گسترده ي آن، جهت بسط و تقويت تمدن و فرهنگ غرب به كار گرفته شده است. پديده جهاني شدن در موضوعات مختلف اجتماعي اثرات مثبت و منفي مختلفي داشته است كه البته اين اثرات در كشورهاي مختلف نيز متفاوت بوده است. در اين ميان، جهاني شدن نهاد علم با پيچيدگي هاي بيشتر و عميق تري مواجه است. در اين پژوهش به دنبال فراتركيب اثرات جهاني شدن برنهاد علم در جمهوري اسلامي ايران بوده ايم و بر همين اساس تمام آثار مربوط به اثرات جهاني شدن علم بر مناسبات علمي جمهوري اسلامي كه موردتوجه سياست پژوهان بومي كشورمان قرارگرفته اند، به وسيله الگوي فراتركيب و روش تحليل مضمون موردمطالعه قرارگرفته اند و بر اساس نتايج آن به فراتركيب اثرات جهاني شدن علم دست يافته ايم. نتايج فراتركيب در چهار ركن اثرات آموزش جهاني شدن علم، اثرات پژوهشي جهاني شدن علم، اثرات جهاني شدن علم بر مديريت و ساختار دانشگاهي و درنهايت اثرات جهاني شدن علم بر فرهنگ علمي كشور، دسته بندي شده اند.