توانمندسازي مديران؛ زيربناي ارتقاي كيفيت خدمات در كلانتري و پاسگاه هاي انتظامي

هدف اين پژوهش، شناسايي رابطه توانمندسازي مديران با كيفيت خدمات دركلانتري و پاسگاه‌هاي انتظامي پليس است. روش پژوهش از نظر هدف كاربردي، از نظر ماهيت توصيفي-تحليلي و از نظر داده‌ها كمي با استفاده از شيوه پيمايش است. جامعه آماري پژوهش را تمام دانشجويان كارشناسي و كارشناسي ارشد رسته انتظامي دانشگاه علوم انتظامي امين تشكيل مي دهد كه با استفاده از روش نمونه‌­گيري تصادفي ساده، 110 نفر تعيين شد. ابزار پژوهش براي متغير توانمندسازي پرسشنامه 41 سؤالي محقق­ ساخته و براي متغير كيفيت خدمات انتظامي، پرسشنامه 17 سؤالي پاراسورامان، زيتامل و بري (1988) است. روايي ابزار با روايي صوري تأييد و پايايي نيز با استفاده از فرمول آلفاي كرونباخ به ترتيب، 0.79 و 0.81 محاسبه شده است. براي تحليل داده‌­ها از آزمون­هاي همبستگي و رگرسيون خطي چندگانه بهره گرفته شد. يافته ها نشان داد كه از نظر جامعه نمونه مورد مطالعه بين توانمندسازي و كيفيت خدمات كلانتري و پاسگاه‌هاي انتظامي رابطه معناداري معادل 0.703 وجود دارد؛ بدين‌ معنا كه در كلانتري و پاسگاه‌هاي انتظامي، ارتقاي توانمندسازي بر ميزان كيفيت خدمات پليس تأثير دارد. نتايج تحقيق بيانگر اين است كه هرچه قدر ابعاد و شاخصهاي توانمندسازي در كلانتري ها وپاسگاه‌هاي انتظامي مورد توجه قرار گيرد و بهبود يابد، به همان اندازه مي‌توان كيفيت خدمات را بهبود بخشيد.