سنجش ميزان احساس امنيت و آسايش گردشگران داخلي (مطالعۀ موردي شهر ساحلي بندر گناوه)

انسان‌هابراي گذراندن فراغت وتفريح خودوبراي برآوردن نيازهاي روحي وفردي نيازبه محيطي دارند كه شرايط آرامش وآسايش رابراي آن‌ها فراهم كند.دراين زمينه،امنيت بسيارحائزاهميت است. هدف پژوهش حاضر، سنجش ميزان احساس امنيت و آسايش گردشگران داخلي شهر ساحلي گناوه است. روش تحقيق پژوهش حاضر توصيفي-تحليلي مبتني بر شيوۀ پيمايشي است. جامعۀآماري منطقۀ موردمطالعه، شامل گردشگران داخلي كه در تابستان 1395 به شهرستان گناوه سفر كردند و به مدت يك هفته در اين شهر اقامت داشتند كه محققان طي اين مدت توانستند 228 پرسش‌نامه جمع‌آوري كنند. پايايي داده‌هاي مورد استفاده به‌وسيلۀ آزمون كرونباخ 0/745 محاسبه شده است. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آماري همبستگي پيرسون و اسپيرمن، تي تك نمونه‌اي و رگرسيون گام‌به‌گام استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد، بين تحصيلات گردشگران و احساس امنيت آن‌ها رابطۀ مستقيم و معناداري وجود دارد؛ به‌طوري­كه هرچه سطح تحصيلات آن‌ها افزايش پيدا مي‌كند احساس امنيت آن‌ها نيز افزايش پيدا مي‌كند، اما سطح درآمدي آن‌ها با احساس امنيت آن‌ها رابطۀ مستقيم و معناداري نداشته است. نتايج آزمون T نشان مي‌دهد كه رضايت گردشگران از امكانات و خدمات منطقۀ مورد مطالعه (در سطح خطاي 0/05) وضعيتي پايين‌تر از حد مطلوب داشته‌اند. نتايج حاصل از رگرسيون گام‌به‌گام نشان داد، شاخص امكانات پذيرايي با بتاي 0/231 بيشترين تأثير، شاخص امكانات اقامتگاهي با ضريب بتاي 0/191 كمترين تأثير را بر امنيت و آسايش گردشگران شهر گناوه گذاشته است. از اين‌رو، برنامه‌ريزي در همۀ شاخص‌ها براي تأمين آسايش و امنيت گردشگران منطقه لازم است. در اين زمينه، مسئولان و مديران شهر ساحلي گناوه بايد اقدامات لازم را در جهت بهبود گردشگري و كمك به توسعۀ منطقه مدنظر قرار دهند.