بررسي روابط جو سكوت، احساس امنيت رواني و رفتار سكوت كاركنان

هدف پژوهش حاضر بررسي روابط جو سكوت، احساس امنيت رواني و رفتار سكوت كاركنان دانشگاه است. مطالعه حاضر توصيفي از نوع پيمايشي و همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كاركنان دانشگاه الزهرا (س)در سال تحصيلي 93-92 است (468=N)كه از اين تعداد، با استفاده از شيوه نمونه‌گيري تصادفي ساده، 211 نفر انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. براي گردآوري داده‌ها از سه پرسشنامه امنيت رواني (ادمونسون، 1999)، جو سكوت (واكولا و بورادوس، 2005) و رفتارسكوت (واكولا و بورادوس، 2005) استفاده شد. رواييپرسشنامه‌ها با استفاده از نظر متخصصان دانشگاهي بررسي و مورد تأييد قرار گرفت. پايايي پرسشنامه‌ها با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ محاسبه شد كه به ترتيب0.80، 0.89 و0.90به دست آمده است.جهت تجزيه و تحليل داده‌ها، از آزمون‌هاي tتك نمونه‌اي، ضريب همبستگي پيرسون، رگرسيون گام به گام و تحليل مسير به كمك نرم‌افزارهايSPSS و LISRELاستفاده شد. نتايج نشان داد كه جو سكوت رابطه منفي و معناداري با امنيت رواني (0.485=r)، و امنيت رواني رابطه منفي و معناداري با رفتار سكوت (0.464=r) دارد. همچنين نتايج حاكي از آن بود كه جو سكوت به صورت مستقيم و با واسطه امنيت رواني بر رفتار سكوت تأثير معني‌داري دارد.