رويكرد پدافند غيرعامل در پهنه‌بندي فضايي اردوگاه‌هاي اسكان موقت با استفاده از روش تلفيقي AHP-FUZZY و GIS (مطالعه ميداني: منطقه 8 شهر تهران)

بسياري از شهرهاي بزرگ ايران در نواحي با مخاطرات طبيعي بالا قرار گرفته‌اند كه اين امر به ويژه در شهر تهران و در صورت وقوع بحران تلفات جاني و مالي فراواني به جاي خواهد گذاشت. يكي از مهم‌ترين تدابير بعد از وقوع بحران، گريز از محل حادثه و يافتن مناطق امن جهت ايمني از خطرات ثانويه مي‌باشد. آنچه در اينجا ضروري به نظر مي‌رسد، بررسي پهنه‌هاي فضايي مناسب اردوگاه‌هاي اسكان موقت با رويكرد پدافند غيرعامل جهت ايمني و رفاه آسيب ديدگان بعد از وضعيت اضطراري مي‌باشد. بديهي است ناديده گرفته شدن رويكرد پدافند غيرعامل و عدم توجه كافي به اين متغيرها در انتخاب مكان‌هاي مناسب جهت اسكان موقت مي‌تواند نتايج متصور از تصميم‌هاي اتخاذ شده را با شكست مواجه كرده و خسارات سنگيني بر جاي گذارد. هدف پژوهش حاضر پهنه بندي فضايي اردوگاه‌هاي اسكان موقت منطقه 8 شهر تهران از منظر شاخص‌هاي موثر در پدافندغيرعامل است تا در صورت وقوع حادثه، امكان برقراري سريع خدمات رساني براي آسيب ديدگان را ميسر نمايد. به لحاظ روش شناسي علمي، اين پژوهش را مي‌توان از نوع توصيفي تحليلي دانست كه داده‌هاي توصيفي از طريق مطالعات كتابخانه‌اي و منابع اسنادي گردآوري و با انجام عمليات ميداني، بخشي ديگر از داده‌هاي فضايي مورد نياز جهت تجزيه و تحليل به دست آمده است. بدين منظور پهنه بندي و تجزيه و تحليل فضايي اطلاعات و همچنين ارزيابي اين فرايند با توجه به معيارهاي تأثيرگذار (دسترسي به راه‌ها و فضاهاي باز، مراكز بهداشتي و درماني، مراكز نيروي انتظامي، آتش نشاني، مراكز مديريت بحران، و...) با بهره گيري از روش‌هاي تلفيقي GIS و (AHP-FUZZY) MCDM صورت پذيرفته و در نهايت پهنه‌هاي فضايي مناسب جهت اسكان موقت آسيب ديدگان در منطقه 8 شهر تهران ارزيابي و پيشنهاد شده است.