بررسي غلظت فلزات سنگين (كادميوم، مس، منگنز، نيكل، سرب و روي) در رسوبات رودخانه زاينده رود

زمينه و هدف: ورود عوامل آلاينده ناشي از فعاليت هاي طبيعي و انساني به محيط يكي از مهمترين مسائل رو در روي جوامع امروزي است. هدف: پژوهش حاضر از مطالعات آزمايشگاهي، ميداني و مرور منابع بهره برده است. اين مقاله با هدف تعيين غلظت فلزات سنگين (كادميوم، مس، منگنز، نيكل، سرب و روي) در رسوبات رودخانه زاينده رود و مقايسه آنها در ايستگاهها و فصول مختلف از اوايل مهر ماه 1393 تا اواخر شهريور ماه 1394 انجام شده است. روش كار: جهت تعيين غلظت فلزات سنگين از تكنيك ICPAES توسط دستگاه جذب اتمي استفاده شد و سپس با نرم افزارهاي آماري و شاخص مولر به بررسي ميزان آلايندگي فلزات پرداخته شد. حوضه آبخيز زاينده رود در طول جغرافيايي 50 درجه و 2 دقيقه تا 53 درجه و 24 دقيقه شرقي و عرض 31 درجه و 12 دقيقه تا 33 درجه و 42 دقيقه شمالي قرار دارد. يافته‌ها: نتايج حاكي از ميزان بالاي غلظت كادميوم در ايستگاه پل وحيد در فصل تابستان با مقدار 0.0081±0.95، ميلي گرم بر كيلوگرم وزن خشك است كه از استاندارد كيفيت رسوب كانادا و نيويورك بالاتر است. شاخص مولر نيز ميزان كادميوم در پل وحيد را در وضعيت آلودگي متوسط، نشان داد. نتيجه‌گيري: نتايج حاكي از ميزان بالاي غلظت كادميوم و بيشتر از استاندادهاي جهاني به دليل صنايع آبكاري و فعاليت هاي كشاورزي در ايستگاهاي بالادست است. ميزان بالاي منگنز در پل چوم و سرب در ورزنه نيز بيشتر به فعاليت هاي كشاورزي مربوط است. به طور كلي ايستگاه پل وحيد نسبت به ساير ايستگاهها وضعيت نامناسب تري دارد.