نقش ارتباط علمي در فرآيند توليد دانش در علوم انساني

مقدمه: توليد دانش، فرآيندي پيچيده و زمان‌بر است و نخبگان دانشگاهي، پيشگامان توليد آن محسوب مي‌شوند. بررسي فرآيند «ارتباط علمي» و نقش آن در توليد دانش در حوزۀ علوم انساني و مهم‌تر از آن، تأثيرگذاري روابط ميان‌رشته‌اي بر توسعه حوزه‌هاي دانش در علوم انساني از موضوعاتي است كه كمتر مورد توجه و بررسي قرار گرفته است. اين پژوهش به مرور و معرفي اجمالي اين مفاهيم به منظور واكاوي برخي از چالش‌هاي فرايند توليد دانش ميان‌رشته‌اي در علوم انساني با بررسي متون مرتبط مي‌پردازد. روش‌شناسي: اين پژوهش به‌صورت كتابخآن‌هاي و مروري انجام شده و با بررسي متون مرتبط، مفاهيم مورد نظر تبيين شده است.يافته‌ها: در چهارچوب ارتباط علمي و توليد دانش ميان‌رشته‌اي در علوم انساني مشخص مي‌گردد كه نه‌تنها به‌وجود و حضور مؤثر آفرينندگان دانش و نخبگان علمي موجود در درون جامعه دانشگاهي نياز است، بلكه لازم است تا افزون‌بر تمايل و خواست آن‌ها به نشر ايده‌ها و افكار خود، بايسته‌ها و ملزومات زيرساختي توليد و اشاعه دانش ميان‌رشته‌اي نيز وجود داشته باشد. اگر دانش به‌عنوان شبكه ارتباطي در علوم انساني تلقي شود، مشاركت‌جويان دانايي (مصرف‌كنندگان و توليدكنندگان)، مي‌توانند به مفاهمه‌اي دست يابند كه با يك نوع خلاقيت ميان‌رشته‌اي، مفاهيم خلق شده را به اشتراك گذارند و به سيّاليّت جريان دانايي و دانش مدد رسانند. ازاين‌رو، نياز به شناخت بيشتر عوامل موثر بر ارتباط علمي در محيط‌هاي دانشگاهي ضروري مي‌نمايد.نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد، تبادل دانش و بهره‌گيري از پژوهش‌هاي ميان‌رشته‌اي كه به نشر ايده‌ها و افكار در راستاي حل مسئله‌ها و دشواري‌هاي موجود در جامعه منجر مي‌گردد، از نيازمندي‌هاي غيرقابل چشم‌پوشي جوامع انساني است. ازاين‌رو، مي‌توان با بهره‌گيري از برخي چهارچوب‌ها و با تأكيد بر نقش ارتباط ميان‌رشته‌اي در فرآيند توليد دانش، روند توسعه دانش ميان‌رشته‌اي در حوزه علوم انساني را با هدف رسيدن به وضعيت مطلوب مورد توجه قرار داد.