مطالعه كيفي روابط همسران و پيامد‌هاي منفي استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي در شهر تهران

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي پيامدهاي منفي استفاده آسيب‌زا از اينترنت و شبكه‌هاي اجتماعي مجازي در بين همسران و شناسايي استراتژي‌هاي مواجهه با آن انجام شده‌است. روش: رويكرد روش‌شناسي به كار رفته در اين پژوهش، پديدارشناسي است. اطلاعات از طريق مصاحبه فردي، عميق و نيمه ساختارمند با سي نفر جمع آوري و ضبط شد. داده‌ها به روش كدگذاري داده‌هاي كيفي تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: پيامدهاي منفي استفاده نادرست از اينترنت و شبكه‌هاي اجتماعي مجازي بر روابط زوجين عبارتند از، دگرگون شدن نظام ارزشي فرد؛ تغيير سطح توقعات و انتظارات همسران؛ دوري‌گزيني و انزوا از يكديگر؛ ايجاد بي‌اعتمادي؛ انزوا و دوري از محيط‌هاي واقعي. همچنين مهمترين استراتژي هاي زنان و مردان مشاركت‌كننده در مواجهه با پيامدهاي منفي استفاده از  اينترنت بر روابط آن‌ها عبارتند از: تلاش براي بازسازي اعتماد متقابل؛ كنترل و مديريت استفاده از فضاي مجازي؛ تمركز بيشتر بر نيازهاي عاطفي و جنسي يكديگر؛ بهره گيري از خدمات مشاوره‌اي؛ شركت در كلاس‌هاي آموزشي. نتايج: بروز پيامدهاي استفاده غيراصولي و نادرست از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي در بين زوجين مي‌تواند زمينه‌ساز نوع جديدي از آسيب‌هاي اجتماعي در سطح جامعه باشد. بنابراين آموزش استفاده درست از اينترنت و شبكه‌هاي اجتماعي از طريق آموزش و فرهنگ‌سازي به عنوان بخشي از مهارت‌هاي زندگي در شرايط كنوني اجتناب‌ناپذير است.