جايگاه و كاركرد قرائات شاذ در تبيين و توسعه معاني آيات قرآن كريم از منظر مفسران فريقين

قرائت‌هاي شاذ و غيرمشهور، به‌عنوان يكي از انواع قرائت‌هاي قرآن كريم، كمتر مورد توجه و بازخواني واقع شده است. قرائت شاذ، قرائتي است كه سند آن صحيح، ولي به طريق تواتر و يا استفاضه كه ميان مردم مقبوليت دارد، نقل نشده باشد. تعمّق و بازپژوهي در اين قرائت‌ها، مي‌تواند كاركردهاي قابل ملاحظه‌اي در تفسير فريقين از آيات قرآن داشته باشد. ازاين‌رو، نمي‌توان قرائت‌هاي شاذ را به طور كامل مردود و ناديده انگاشت. تبيين قرائت‌هاي شاذ و كاركردهاي آنها در تفسير فريقين در مقايسه با قرائت‌هاي مشهور، مسئله پيش‌رو است. بدين‌منظور، در اين نوشتار ابتدا مهم‌ترين مؤلفه‌ها و مباحث مربوط به قرائت‌هاي شاذ مورد تبيين و بررسي قرار گرفته است. سپس، با ارائه شواهدي از اين قرائت‌هاي آثار و كاركردهاي مختلف آن در تفسير فريقين از قرآن كريم نشان داده شده است. تبيين و توسعه معنايي آيات از مهم‌ترين كاركردهاي قرائت‌هاي شاذ در تفسير قرآن كريم است. از اين رهگذر، با پردازش و تحليل نمونه آياتي از قرائت‌هاي شاذ در كنار قرائت‌هاي مشهور، مي‌توان به نوعي بر خوانش‌هاي تفسيري آيات افزود و كاركرد آنها را نمايان ساخت