برآورد مشخصه‏ هاي برف به روش ‏هاي موجك و زمين ‏آمار (مطالعۀ موردي: حوضه ‏هاي آبريز شمال غرب كشور)

در اين تحقيق، با به‏كارگيري تبديل موجك، به بررسي روش شبكه عصبي‏ موجك و زمين‏آمار در برآورد توزيع مكاني سه مؤلفه ارتفاع برف، چگالي برف، و ارتفاع آب معادل برف حوضه‏هاي آبريز شمال غرب كشور پرداخته شد. بدين‏ منظور، با مدنظر قراردادن اطلاعات اندازه‏گيري چهارساله (1387ـ1387 تا 1390ـ1391) سه استان آذربايجان شرقي، آذربايجان غربي، و اردبيل توانايي روش شبكه عصبي موجك و زمين‏آمار ارزيابي شد. مقايسه روش‏هاي مختلف زمين‏آمار نشان از برتري روش كريجينگ معمولي با نيم‏تغييرنماي گوسين براي مؤلفه‏هاي چگالي برف، آب معادل برف، و ارتفاع برف با آماره ميانگين مجذور مربعات خطاي استاندارد (NRMSE) به‏ترتيب 0.259، 0.429، و 0.390 بود. با كاربرد روش شبكه عصبي موجك خطاي برآورد هر سه مؤلفه بسيار كاهش يافت؛ به‏طوري‏كه مقدار NRMSE براي مؤلفه‏هاي چگالي برف، آب معادل برف، و ارتفاع برف به‏ترتيب 0.122، 0.002، و 0.001 به‏دست آمد. ضمن آنكه دقت شبيه‏سازي نقاط حدي مؤلفه‏هاي برف به وسيله روش شبكه عصبي موجك افزايش يافت. بنابراين، كاربرد شبكه عصبي موجك در مقايسه با زمين‏آمار در برآورد توزيع مكاني مشخصه‏هاي برف توصيه مي‏شود.