ارزيابي امكان بهره‌گيري از انرژي باد در استان سيستان و بلوچستان

هدف از پژوهش حاضر، تعيين پتانسيل انرژي باد و انتخاب نقاط بهينه براي احداث نيروگاه بادي با استفاده از آمار هشت ايستگاه سينوپتيك استان سيستان و بلوچستان است. بدين منظور، از داده‏هاي سه‏ساعته سرعت باد در ارتفاع 10 متري از سطح زمين در طي دوره آماري 2005ـ2014 استفاده شد. احتمال تجربي داده‏ها با استفاده از تابع توزيع ويبول محاسبه شد. سپس، با استفاده از قانون يك‏هفتم نيرو، اطلاعات باد در ارتفاع 10 متري به ارتفاع 50 متري تبديل شد و پتانسيل انرژي باد در هر دو ارتفاع يادشده تحليل شد. همچنين، بر اساس آمار بلندمدت، روند تغييرات زماني سرعت باد در مقياس ماهانه و سالانه بررسي شد. نتايج تحليل روند نشان داد ايستگاه‏هاي ايرانشهر، زابل، زهك، و زاهدان به‏ترتيب داراي بيشترين روند مثبت معني‏دار ماهانه‏اند. در مقياس سالانه، فقط زابل و ايرانشهر داراي روند مثبت معني‏دارند. از طرفي، نتايج نشان داد كه ايستگاه‏هاي زابل، زهك، و كنارك قابليت مناسبي براي استقرار توربين‏هاي تجاري دارند. ايستگاه زابل با حداكثر مقدار چگالي توان باد (513 وات بر متر مربع) در ارتفاع 50 متري و حداكثر احتمال موجوديت باد با سرعت بين 3 تا 25 متر بر ثانيه مناسب‏ترين مكان براي بهره‏برداري از انرژي باد تشخيص داده شد.