بررسي ماهيت و ساختار وردش‌هاي جوي به هنگام بارش‌هاي بهاري فراگير ايران

هدف از اين مطالعه واكاوي وردش‏هاي جوي بارش‏هاي بهاري فراگير ايران طي نيم قرن اخير است. بدين منظور داده‏هاي بارش روزانه 283 ايستگاه سينوپتيكي طي دوره آماري 1961 تا 2010 از سازمان هواشناسي كشور استخراج و مرتب شد. پس از استخراج بارش‏هاي روزانه فصل بهار (فروردين، ارديبهشت، و خرداد)، به ‏منظور شناسايي الگوهاي بارش فراگير، داده‏هاي فشار سطح زمين از پايگاه داده مركز ملي پيش‏بيني محيطي و مركز ملي پژوهش‏هاي جوي استخراج شد. سپس با اجراي تحليل خوشه‏اي بر روي داده‏هاي فشار سطح زمين الگوهاي همديد بارش‏هاي فراگير بهاره شناسايي، بررسي، و تجزيه و تحليل شد. نتايج حاصل از اين مطالعه بيانگر آن است كه بارش‏هاي بهاره، ضمن برخورداري از افت‏وخيز روزانه، ضريب تغييرات مكاني بسيار زيادي دارند؛ در اين بين، به سمت ماه خرداد اين تغييرات چشم‏گيرتر خواهد بود. نتايج حاصل از واكاوي وردش‏هاي جوي بارش‏هاي بهاري فراگير ايران نشان داد كه چهار الگوي كم‏فشار عربستان كم‏فشار ايران مركزي، كم‏فشار اروپا كم‏فشار سودان، كم‏فشار خليج فارس پُرفشار سيبري، و الگوي چندهسته‏اي كم‏فشار خاورميانه بيشترين نقش را در بارش‏هاي بهاري فراگير ايران ايفا مي‏كنند.