اثر گسترش شهر بر شرايط آب و هوايي ايستگاه سينوپتيك مهرآباد

تحقيق حاضر با هدف بررسي اثر گسترش شهرنشيني و تغيير كاربري شهر تهران بر شرايط اقليمي ايستگاه سينوپتيك مهرآباد انجام شده است. براي اجراي اين كار، داده‏هاي روزانه بارش، بيشينه دما، و كمينه دما طي دوره 1966-2016 از سازمان هواشناسي كشور اخذ شد. پس از كنترل كيفي داده‏ها، براي بررسي شرايط اقليمي، نخست از آزمون من‏– كندال استفاده شد و در مرحله بعد با استفاده از نرم‏افزار RClimDex تغييرات و روند 23 شاخص حدي اقليمي، متشكل از شاخص‏هاي دوره‏اي، مطلق، مبتني بر صدك، و آستانه‏اي متغيرهاي دما و بارش روزانه استخراج شد. نتايج نشان داد همگام با افزايش جمعيت و رشد فيزيكي شهر تهران و قرارگيري ايستگاه سينوپتيك مهرآباد در محدوده شهري، هر دو پارامتر دماي كمينه و بيشينه در طي دوره آماري 1966-2016 از روند افزايشي برخوردار است؛ به‏طوري‏كه دماي كمينه ايستگاه مهرآباد در دوره 1966-1975 حدود 10.9 درجه سانتي‏گراد بوده و در دوره 2005-2015 به حدود 13.7 درجه سانتي‏گراد افزايش يافته است. از نظر ‏شاخص‏هاي حدي، افزايشي قابل ملاحظه در ‏شاخص‏هاي حدي سرد و افزايش در ‏شاخص‏هاي حدي گرم وجود دارد. شاخص روزهاي سرد، شب‏‏هاي سرد، روزهاي همراهِ يخبندان، روزهاي يخي با كاهش مواجه‏اند.