امكان سنجي استقرار نظام حسابرسي داخلي مبتني بر ريسك در دانشگاه آزاد اسلامي كشور

هدف اصلي مقاله حاضر بررسي امكان استقرار نظام حسابرسي داخلي مبتني بر ريسك و شناسايي متغيرهاي مربوطه در دانشگاه آزاد اسلامي كشور است. حسابرسي داخلي مبتني بر ريسك، به عنوان يك راهكار اطمينان بخشي نسبي و شامل اين احتمال است كه تمام خطراتي را كه به درستي مديريت نشده‌اند،شناسايي كند و در غير اين صورت اطمينان بخشي نمي‌تواند داده شود، به‌طوري‌كه اين راهكار روشي را فراهم مي‌كند كه اطمينان مي‌دهد ريسك‌هاي سازمان مديريت و كنترل شده‌اند. براين اساس، جامعه آماري مورد مطالعه اين پژوهش نيز شامل كاركنان بخش‌هاي حسابداري و مالي كليه واحدها و ادارات تابعه دانشگاه آزاد اسلامي مي‌باشد كه با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي نمونه پژوهش انتخاب و مورد آزمون قرار گرفت. روش پژوهش حاضر نيز توصيفي پيمايشي مي‌باشد. براي آزمون فرضيه‌ها و تخمين مدل نيز از روش تجزيه و تحليل عاملي تاييدي استفاده شده است. نتايج كلي پژوهش نشان مي‌دهد كه به ترتيب عوامل انساني، عوامل ساختاري و عوامل فنّي در قالب 8 متغير شامل: اهداف و فرآيندهاي سازماني، آموزش جهت افزايش توان فني، پذيرش و حمايت مديران ارشد، امكان تجزيه و تحليل و اولويت‌بندي ريسك‌ها، تعيين نقاط ضعف كنترلي و فعاليت‌هاي كنترلي، تدوين برنامه حسابرسي داخلي مبتني بر ريسك، انجام رسيدگي، و ارائه گزارش حسابرسي داخلي مبتني بر ريسك در دانشگاه آزاد اسلامي كشور از عوامل اصلي استقرار نظام حسابرسي داخلي مبتني بر ريسك در دانشگاه آزاد اسلامي است.