ارائه الگوئي موثر براي حسابرسي بخش عمومي ديوان محاسبات جمهوري اسلامي ايران

هدف اصلي اين پژوهش، مطالعه حسابرسي بخش عمومي موسسات عالي حسابرسي دوازده كشور توسعه يافته و در حال توسعه جهان و ارائه الگوئي موثر براي ديوان محاسبات جمهوري اسلامي ايران مي باشد و هدف كاربردي آن، ارائه پيشنهادها و راهكارهاي مناسب به ديوان محاسبات جمهوري اسلامي ايران در مورد نقاط قوت و ضعف ساير كشورها با توجه به شرايط اوضاع و احوال جمهوري اسلامي ايران (نهادي، بودجه ريزي، قانوني، پاسخگوئي) مي باشد. جامعه آماري شامل خبرگان و متخصصين آگاه ديوان محاسبات كشور جمهوري اسلامي ايران در كليه رده هاي مديريت (ارشد، مياني و عملياتي) مي گردد. يافته هاي پژوهش بيانگر آن است كه، از نظر متخصصين و خبرگان ديوان محاسبات جمهوري اسلامي ايران، بين بودجه ريزي بخش عمومي، قوانين و استانداردها و رويه هاي حسابرسي بخش عمومي، ساختار و استقلال ديوان محاسبا تها )موسسات عالي حسابرسي(، نحوه حسابرسي و ارزيابي عملكرد ديوان محاسبات ها (موسسات عالي حسابرسي)، نحوه گزارشگري ديوان محاسبات ها (موسسات عالي حسابرسي) و تنفيذ يافته ها و نحوه رسيدگي به تخلفات توسط ديوان محاسبات ها (موسسات عالي حسابرسي) كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه و جمهوري اسلامي ايران تفاوت معناداري وجود دارد. با توجه به وجود افتراق بين ابعاد فوق (عوامل كليدي نظام حسابرسي بخش عمومي)، مي توان نتيجه گرفت كه از نظر متخصصين و خبرگان ديوان محاسبات كشور بين حسابرسي بخش عمومي ديوان محاسبات كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه و حسابرسي بخش عمومي ديوان محاسبات جمهوري اسلامي ايران تفاوت معناداري وجود دارد.