افسردگي، ترس از جا‌ماندن و پراكندگي هويت: اعتياد به تلفن همراه در نوجوانان

هدف اين پژوهش پيش‌بيني اعتياد به تلفن هوشمند بر اساس افسردگي، ترس از جا ماندن و پراكندگي هويت در نوجوانان بود. ۳۸۲ دانش‌آموز دبيرستاني با استفاده از روش نمونه‎برداري در دسترس انتخاب شدند و نسخه كوتاه مقياس اعتياد به تلفن هوشمند (كوون، كيم، چو و يانگ، ۲۰۱۳)، مقياس ترس از جا ماندن ابل (ابل، باف و بر، ۲۰۱۶)، مقياس افسردگي نوجوانان كوتچر (لبلان، المودوار، بروكس و كوتچر، ۲۰۰۲) و سياهه مراحل رواني اجتماعي اريكسون(روزنتهال، گورني و مور، ۱۹۸۱) را تكميل كردند. تحليل داده‎ها با استفاده از تحليل رگرسيون همزمان انجام شد. نتايج نشان داد كه افسردگي، ترس از جا ماندن و پراكندگي هويت اثر پيش‌بيني‎كنندگي معنا‌داري بر شاخص اعتياد به تلفن همراه هوشمند در نوجوانان دارند. بر اساس اين يافته‎ها مي‎توان برنامه‎هاي پيشگيري به منظور كاهش افسردگي، ترس از جا ماندن و پراكندگي هويت و در نتيجه كاهش اعتياد به تلفن همراه در نوجوانان را طراحي كرد.