بررسي نقش واسطۀ خودكارآمدي تغيير در رابطۀ بين سرمايۀ روانشناختي و تعهد به تغيير

هدف از پژوهش، بررسي نقش واسطۀ خودكارآمدي تغيير در رابطۀ بين سرمايۀ روانشناختي و تعهد به تغيير كاركنان دانشگاه محقق اردبيلي بود. پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي از نوع همبستگي بود. با توجه به جدول مورگان و با استفاده از روش تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‏اي، 180 نفر (136 نفر مرد و 44 نفر زن) براي نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامۀ سرمايۀ روانشناختي لوتانز، پرسشنامۀ خودكارآمدي تغيير چن، گولي و ادن و پرسشنامۀ تعهد به تغيير مايرز و هرسكويچ پاسخ دادند. نتايج براساس روش الگو يابي معادلات ساختاري تحليل شد. يافته ها نشان دادند سرمايۀ روانشناختي و خودكارآمدي تغيير، اثر مستقيمي بر تعهد به تغيير داشتند؛ همچنين سرمايۀ روانشناختي اثر مستقيمي بر خودكارآمدي تغيير داشت و سرمايۀ روانشناختي نيز اثر غيرمستقيمي بر تعهد به تغيير با ميانجي گري خودكارآمدي تغيير داشت و الگوي فرضي پژوهش نيز برازش مناسبي نشان داد؛ بنابراين مي‏توان گفت سرمايۀ روانشناختي و خودكارآمدي تغيير از متغيرهاي مهم و مرتبط با تعهد به تغيير در كاركنان هستند.