روايت‌شناسي منظومۀ فيروز و شهناز براساس الگوي گريماس

آلژيرداس ژولين گريماس يكي از نظريه‌پردازان در زمينۀ روايت‌شناسي و كاركرد روايي است. او به‌منظور بررسي انواع مختلف روايت، بسيار كوشيد تا الگوهاي معيّن و ثابتي را ارائه دهد. سرانجام گريماس موفق شد الگوي كنشي، زنجيره‌هاي روايي و مربع معناشناسي خود را معرفي كند. در اين پژوهش، ساختار منظومه فيروز و شهناز اثر محمدصادق ناظم معروف به صادقا، شاعر و تذكره‌نويس ايراني سده يازدهم هجري در شـبه‌قاره هند، براساس نظريات گريماس بررسي شده تا از طريق نظام كنشي، تقابل كنش‎ها و زنجيره‌هاي روايي، به طرح كلي داستان و درنهايت معناي آن دست يافته شود. روش تحقيق توصيفي ـ تحليلي و شيوه گردآوري اطلاعات كتابخانه‌اي است.وآوري  نتيجۀ پژوهش گوياي آن است كه الگوي ساده و درعين حال نظام‌مند گريماس در داستان فيروز و شهناز، لايه‌هاي زيرين و ژرف‌ساخت روايت را آشكار مي‌كند. همچنين تقابل كنشگران داستان نشان مي‌دهد چگونه نظام‎مندي يك نظريه سبب برجسته‎سازي نظم و ترتيب حاكم بر سطوح مختلف روايت مي‎شود.