تحليل تنبلي دانشگاهي به‌مثابه تنبلي اجتماعي در ميان دانشجويان دانشگاه مازندران

تنبلي اجتماعي آسيب‌هاي متعدد و پيامدهاي منفي را براي فرد و اجتماع در كوتاه‌مدت و درازمدت به وجود مي‌آورد. تنبلي به معناي تن‌پروري، بيكاري، كاهلي، اهمال و سستي به كار رفته است. هدف اين پژوهش، تحليل جامعه‌شناختي عوامل درون و برون دانشگاهي بر تنبلي اجتماعي دانشجويان (مطالعه موردي: دانشجويان دانشگاه مازندران) است. روش پژوهش از نوع پيمايشي و ابزار سنجش آن پرسش‌نامه محقق‌ساخته است. جامعه آماري اين پژوهش، كليۀ دانشجويان دانشگاه مازندران هستند و حجم نمونه لازم براي پژوهش حاضر ۳۹۰ نفر برآورد شد و از روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي متناسب با حجم استفاده شده است. بعد از جمع‌آوري اطلاعات، فرضيه‌هاي پژوهش در دو سطح توصيفي و استنباطي با نرم‌افزار SPSS و Amosبررسي شد. در اين پژوهش، نظريه انتخاب عقلاني كلمن، چارچوب نظري است. نتايج پژوهش نشان داد تنبلي دانشگاهي با متغيرهاي نابساماني در سطح نظام و ابعادش (درون و برون دانشگاه) رابطه معناداري وجود دارد كه متغيرهاي نبود نظارت و كنترل در دانشگاه، ضعف برنامه‌ريزي در دانشگاه، طفره روي آموزشي سيستمي، فرهنگ تنبلي در جامعه، پايين‌بودن هزينه‌هاي تنبلي در جامعه) بجز متغيرهاي نبود امكانات و تجهيزات در دانشگاه و نبود آينده شغلي را شامل مي‌شود. همچنين برحسب معادلات ساختاري، فرضيه اول تأييد شد. نتيجه آزمون الگوي ساختاري نشان مي‌دهد كه متغيرهاي بالا 40 % از تغييرات تنبلي دانشگاهي (فردي، گروهي) را تبيين كردند.