كاربرد تكنيك‌ هاي دورسنجي و سيستم اطلاعات جغرافيايي با هدف شبيه‌سازي توسعۀ شهري (مطالعۀ موردي: شهر مهاباد)

امروزه با افزايش جمعيت و رشد سريع شهرنشيني تغييراتي اساسي در كاربري اراضي شهرها ايجاد شده است. كه نيازمند مديريت و برنامه ريزي براي توسعۀ شهري با توجه به تغييرات ايجاد شده در كاربري‌هاي شهري مي‌باشد و شهر مهاباد از اين قاعده مستثني نمي‌باشد. در اين مقاله سعي شده است با استفاده از مدل رگرسيون لجستيك ميزان تغييرات كاربري اراضي شهري و توسعه آتي شهر مهاباد با در نظر گرفتن معيارهاي خطوط انتقال نيرو، مخاطراتي (گسل، زمين لغزش)، سازندهاي زمينهشناسي، رودخانه و شيب در بازۀ زماني 1365-1393 و توسعه آن تا سال 1420 با استفاده از تصاوير ماهواره لندست 8 و 5 مورد بررسي قرار گيرد. براي اين كار ابتدا اقدام به تهيه نقشه‌هاي كاربري اراضي براي دو دوره زماني 1365 و 1393 در محيط نرم‌افزاري اكوگنيشن كرديم و با بررسي نقشه‌هاي كاربري حاصل مقدار اراضي ساخته‌شده شهر مهاباد در سال 1365 برابر 989.932 هكتار و در سال 1393 وسعت آن حدود دو برابر افزايش يافته و به وسعتي به مساحت 2000.02 رسيده است. تحت تأثير اين عوامل، روند رشد و توسعه شهر از وسعت كاربري‌هاي غيرساخته شده به مساحت 1422.3545 هكتار كاسته و بر وسعت اراضي ساخته‌شده افزوده است به‌طوري‌كه با استفاده از مدل رگرسيون و معيارهاي در نظر گرفته شده، مقدار پيش‌بيني آن براي سال 1420 مساحتي به مقدار 3434.02 هكتار مي‌باشد. همچنين سناريوي اثرات توسعه شهر بر محيط زيست و تأثيرپذيري از مخاطرات با روش فازي در محيط آرك جي‌اي‌اس مورد بررسي واقع شد.