مكان‌يابي سايت اسكان موقت در برابر زلزله در شهرها (مطالعۀ موردي: شهر زاهدان)

زلزله به عنوان يكي از مهم‌ترين مخاطرات محيطي در شهرها، سالانه خسارات مالي و جاني فراواني به بار مي‌آورد و يكي از ضروري‌ترين اقدامات در اين زمينه، به‌كارگيري اصول مديريت بحران مي‌باشد. اولين و مهم‌ترين نياز اساسي آسيب‌ديدگان ناشي از مخاطرات محيطي داشتن يك سرپناه مي‌باشد و در واقع، اسكان موقت از جمله اقدامات مهم مديريت بحران است. به اين منظور در اين پژوهش به مكان‌يابي بهينۀ سايت¬‌هاي اسكان موقت شهر زاهدان پرداخته شده است. اطلاعات مورد نياز از طريق نتايج سرشماري عمومي نفوس و مسكن سال1390، طرح‌هاي جامع و تفصيلي شهر و ساير يافته‌هاي مرتبط با موضوع استخراج شده است. پژوهش حاضر از نوع توصيفي تحليل بوده و نتايج آن جنبۀ كاربردي دارد. براي اين منظور از مدل‌هاي ANP ، AHP و Topsis و براي تحليل داده‌ها نرم‌افزارهاي Exprt Choice، ARC GIS، Super Decisions استفاده شده است. در يافته‌هاي پژوهش براساس معيارهاي مؤثر در امر مكان¬يابي اسكان موقت، شش لايه تراكم جمعيت، سازگاري كاربري‌ها، دسترسي به راه، مراكز درماني، مراكز انتظامي و ايستگاه‌هاي آتش¬نشاني در شهر بررسي شده و سپس نقشۀ مكان‌هاي مناسب جهت اسكان موقت تهيه شد. با تلفيق اين لايه¬ها نقشۀ نهايي مكان‌يابي بهينۀ پايگاه¬هاي اسكان موقت در زاهدان ارائه شد و فضاهاي باز موجود در شهر بر روي نقشه منطبق شد. نتايج به‌دست‌آمده بيان‌گر آن است كه در مجموع از كل شهر زاهدان بخش‌هاي مركزي و شرقي داراي اولويت بالاتري براي مكان‌يابي سايت اسكان موقت برخوردار بوده و نيازمند مطالعه جهت يافتن راهكارهاي اجرايي براي تأمين و تجهيز آن‌هاست.