بررسي رضايت‏مندي از تفكيك جنسيتي در فضاهاي عمومي(با تكيه بر پارك‏ها)

فضاهاي عمومي فضاهايي‏اند كه در آن‌ها تعامل چهره به چهره ميان افراد در هر جنس و سن وجود دارد، لذا مي‏تواند براي استفادۀ برخي گرو‏ه‏ها مثل زنان ناامن باشد. يكي از راهكارهايي كه در ايران براي افزايش امنيت فضاهاي شهري براي زنان به كار گرفته شده، تفكيك جنسيتي در ‏اين فضاها است. پژوهش حاضر سعي دارد با كاربرد تركيبي از روش‏هاي كمي و كيفي به بررسي عوامل مؤثر بر ميزان رضايت‏مندي از تفكيك جنسيتي در فضاهاي عمومي (پارك‏ها) ‏بپردازد. به منظور بررسي جوانب مختلف موضوع، از ميان فضاهاي عمومي كه در آنها تفكيك جنسيتي صورت پذيرفته، «پارك‏ها» انتخاب شده است. روش‏هاي استفاده شده در اين تحقيق مصاحبه، مشاهده، بحث گروهي و پيمايش است كه در روش پيمايش با استفاده از نمونه‏گيري احتمالي ـ انتخابي، 6 منطقه از شهر تهران انتخاب شده و 324 پرسشنامه در اين مناطق پر شده است. نتايج تحقيق نشان دادند كه 40 درصد از پاسخ‌گويان از تفكيك جنسيتي در پارك‏ها راضي و 60 درصد ناراضي بوده‏اند و ميزان احساس ناامني زنان در پارك‏هاي عمومي، ميزان مذهبي و سنتي بودن فرد و خانوادۀ او، ميزان تفكرات فمينيستي افراد، ميزان استفاده از پارك‏هاي بانوان و عمومي ‏‏و رضايت از ساير جوانب زندگي بر ميزان رضايت افراد از تفكيك جنسيتي در پارك‏ها تأثير دارد.