بررسي عناصر غمِ غربت در شعر ايليا ابوماضي

نوستالژي يا غم غربت  Nostalgia عبارت است از حس دلتنگي انسان ها نسبت به وطن و گذشته و حسرت خوردن بر شرايط پيشين كه در حال حاضرِ شاعر، حالتي آرماني به خود گرفته. روانشناسان، نوستالژي را يك حالت هيجاني ـ انگيزشي پيچيده مي ‌دانند كه گاهي در غمگيني و تمايل بازگشت به وطن و گاهي در درماندگي ناشي از تفكّر در مورد آن (وطن يا منزل) نمود مي ‌يابد. اوضاع سياسي، اجتماعي، اقتصادي، فقر، مهاجرت و دوري از وطن در ايجاد اين حس تأثير به سزايي دارد. مقاله حاضر سعي بر آن داشت تا به روش توصيفي ـ تحليلي، و با مطالعۀ ديوان شاعر، به بررسي غم غربت در آثار ابوماضي پرداخته و ابعاد شخصيّتي و افكار وي را در ارتباط با اين موضوع مورد مطالعه قرار دهد. نتايج حاصله حاكي از آن بود كه حس نوستالژي در آثار ايليا ابوماضي ـ شاعر معاصر لبناني ـ نمود بالايي دارد. دوري از وطن، خاطرات خوش دوران كودكي و جواني، احساس تنهايي در جامعه، دوري از معشوقه و نفرت از استبداد داخلي و استعمار خارجي از مهمترين عوامل بروز احساس غربت در ابو ماضي به شمار مي ‌رود. غربت مكاني، غربت زماني، غربت اجتماعي، غربت روحي، غربت عاطفي و در نهايت غربت سياسي، از جمله نمودهاي نوستالژيك بود كه در اشعار شاعر مورد مطالعه قرار گرفت. تأثير پذيري شاعر از شرايط محيطي و ويژگي ‌هاي خاص شخصيّتي در بروز عناصر نوستالژيك در شعر ابو ماضي، از مهم ‌ترين نتايج به دست آمده از پژوهش حاضر به شمار مي ‌رود.