بررسي تاثير فرايند توليد بيواتانول بر برخي ويژگي‌هاي كيفي آن

در تحقيق حاضر، به بررسي شرايط بهينه توليد بيواتانول سوختي از سه نوع قند پرداخته شده و سپس تاثير شرايط عملياتي توليد بر روي برخي خصوصيات مهم فيزيكي آن مانند گرانروي، چگالي و نقطه اشتعال آن بررسي شده است. در اين مطالعه، 27 نوع اتانول گياهي از مواد ملاس نيشكر، ملاس چغندر قند و شربت غليظ نيشكر، در سه زمان 24، 48 و 72 ساعت و در سه دماي C◦ 35، C◦ 30 و C◦ 25 به روش تخمير بي هوازي توليد شدند. سپس، پارامترهاي گرانروي سينماتيكي، چگالي و نقطه اشتعال آن ها با سه تكرار تعيين شد. نتايج نشان داد كه با افزايش دما و زمان، گرانروي، چگالي و نقطه اشتعال كاهش مي يابند. نوع ماده قندي نيز اثر معنا داري داشت؛ بدين گونه كه نزديك ترين گرانروي به ميزان استاندارد بيواتانول مربوط به ملاس نيشكر در دماي C◦ 25 و بعد از 72 ساعت به ميزان cSt 1.5174 به دست آمد. شبيه ترين چگالي به مقدار استاندارد در دماي C◦ 35 و بعد از 72 ساعت براي شربت نيشكر با ميزان  g/cm3 0.9560 محاسبه شد. نقطه اشتعال C◦ 24.5 به عنوان نزديك ترين نقطه اشتعال به ميزان استاندارد بيواتانول گزارش شد كه مربوط به شربت نيشكر در دماي C◦30 و زمان 72 ساعت بود. بيشترين ميزان بيواتانول توليدشده gr.L1 74 و مربوط به ملاس نيشكر در دماي C◦ 35 و بعد 72 ساعت گزارش شد. روش ارائه شده براي توليد بيواتانول از مواد قندي توانست سوخت با خصوصيات كيفي منطبق با استاندارد سوخت هاي بيواتانول را فراهم آورد.