اثرات وراپاميل و اتوسوكسيمايد بر فعاليت بيوالكتريكال مغز موش صحرايي WAG/Rij

مقدمه: همزماني فعاليت هاي بيوالكتريكي نورون ها در آغاز فعاليت هاي صرعي كه در طول يك حمله تشنجي رخ مي دهد، دخيل است. تشنج كوچك با تخليه هاي نيزه اي موجي -4 2/5 هرتز هماهنگ و همزمان در كودكان زير 15 سال مشخص مي شود. بيش از نيمي از كودكان مبتلا به صرع كوچك از اختلالات شناختي، آموزشي و يادگيري رنج مي برند. نسبت دامنۀ مواج تتا و آلفا يك شاخص معتبر براي سنجش اختلالات يادگيري در كودكان است. هدف اين مطالعه بررسي اثر مهاركننده هاي كانال كلسيمي وابسته به ولتاژ نوع L و T، وراپاميل و اتوسوكسيمايد بر دامنه امواج الكتروانسفالوگرام در موش هاي صحرايي WAG/Rij، يك مدل حيواني ژنتيكي صرع كوچك بود. مواد و روش ها: 18 سر موش صحرايي نر نژاد WAG/Rij در محدودۀ سني بين 4 الي 6 ماه به طور تصادفي به 3 گروه تقسيم شدند. با استفاده از روش استروتاكسي، كانول در ناحيه پيش دهاني قشر حسي پيكري براي تزريق داروها كاشته شد و الكترودهاي ثبت در قشرهاي پيشاني و پس سري قرار داده شدند. الكتروانسفالوگرافي 30 دقيقه قبل و يك ساعت بعد از تزريق دارو ثبت گرديد. يافته ها: توان زير باندهاي الكتروانسفالوگرافي در 30 دقيقۀ اول پس از تزريق وراپاميل و اتوسوكسيمايد در مقايسه با گروه كنترل به طور معني داري كاهش يافت. نتيجه گيري: نتايج ما نشان مي دهد كه وراپاميل و اتوسوكسيمايد مي توانند توان زير باندهاي الكتروانسفالوگرافي را كاهش دهند. اگرچه آن ها اثر قابل توجهي بر نسبت تتا به آلفا ندارند.