اثر نوفه بر وفاداري دوربري كوآنتومي به واسطۀ كانال همدوس درهم تنيده

دوربري كوانتومي، انتقال و بازسازي حالت يك سيستم كوانتومي در فاصله‌هاي دلخواه مي‌باشد. از آنجاييكه امكان انتقال اطلاعات كوانتومي يكي از پديده‌هايي است كه منجر به ظهور زمينه‌هاي علمي جديد نظير ارتباطات كوانتومي و محاسبات كوانتومي شده است، لذا در اين مقاله دوربري كوانتومي يك كيوبيت توسط يك كانال درهم‌تنيده بررسي خواهد شد. براي اين منظور از حالت همدوس‌ درهم‌تنيده دو مده كه به واسطه‌ي شكافنده باريكه و محيط كر توليد شده، استفاده خواهيم نمود. نشان داده خواهد شد ميزان درهم‌تنيدگي و همينطور فيدليتي دوربري كوانتومي وابسته به شدت دامنه حالت همدوس مي‌باشد بطوريكه هرگاه شدت دامنه حالت همدوس به شدت افزايش يابد (p→0)، درهم‌تنيدگي و فيدليتي ميانگين بيشينه خواهد شد، F_max=1. از طرفي با توجه به اينكه سيستم‌هاي فيزيكي واقعي همواره تحت تاثير محيط اطراف خود قرار مي گيرند، لذا بررسي اثرات محيط به عنوان يك منبع اتلاف كوانتومي بر ميزان درهم‌تنيدگي و همچنين فيدليتي بسيار مهم خواهد بود. در اين مقاله اثرات ميرايي دامنه بر ميانگين فيدليتي دوربري كوانتومي مورد بررسي قرار گرفته خواهد شد. نتايج نشان مي‌دهد كه با افزايش دامنه ميرايي، فيدليتي كاهش مي‌يابد. به علاوه شدت افت فيدليتي، بواسطه كانال‌هاي با بيشترين درهم‌تنيدگي نسبت به كانال‌هاي با درهم‌تنيدگي غير بيشينه بيشتر است.