تعيين الگوي بهينه قيمت‌گذاري گاز طبيعي در بخش صنايع كارخانه‌اي ايران

قيمت‌گذاري كالاها و خدمات توليدي همواره يكي از دغدغه‌ها و موضوعات بسيار مهم و حساس اقتصاد و تصميمات سياستي توسط دولت‌ها به شمار مي‌رود؛ زيرا هر گونه تغييرات قيمتي مي‌تواند بر رفاه مصرف‌كنندگان و از طرف ديگر بر كميت و كيفيت توليد كالاها و خدمات و عرضۀ آن ها اثرگذار باشد. در بخش گاز طبيعي نيز انتخاب الگوي مناسب قيمت‌گذاري و نحوۀ اجراي آن با توجه به آن چه بيان گرديد و همچنين ويژگي‌هاي خاص عرضه و ساختار بازار اين بخش و از سويي اتكاي اقتصاد ايران بر منابع طبيعي از جمله گاز طبيعي، بسيار حائز اهميت مي‌باشد. در اين مقاله با بررسي بازار گاز طبيعي و با استفاده از تئوري‌هاي خرد در چارچوب اقتصاد بخش عمومي، با اثبات فرض عدم بهينگي قيمت فعلي گاز براي بخش صنايع كارخانه‌اي ايران و همچنين با توجه به شرايط انحصار طبيعي كه بر بازار گاز طبيعي ايران حاكم مي‌باشد، الگوي قيمت‌گذاري رمزي توجيه يافته و از روش رگرسيون فازي به دليل عدم دارا بودن برخي محدوديت‌هاي حاكم بر رگرسيون كلاسيك و همچنين دقت بالا استفاده خواهد شد. همچنين به منظور تخمين تابع توليد و بازدهي نسبت به مقياس و همچنين براي تخمين تابع تقاضا و كشش آن، از الگوي خودتوضيح برداري با وقفه‌هاي گسترده (ARDL) و داده‌هاي سال‌هاي 1356 تا 1393 استفاده شده است. در نهايت نيز الگوي بهينۀ قيمت‌گذاري گاز طبيعي براي بخش صنايع كارخانه‌اي ايران برآورد گرديده است.