اوپك؛ روابط جمهوري اسلامي ايران با عربستان سعودي و سايركشورهاي حاشيه ي خليج فارس در آينده

اوپك در كنفرانس 14-10 بغداد در 1960 با حضور ايران، عربستان، عراق، كويت و ونزوئلا با هدف هماهنگي و وحدت‌بخشي به سياست‌هاي نفتي، دستيابي به منافع مشترك فردي و جمعي اعضاء و ايجاد تعامل سازنده با ساير بازيگران بازار جهاني نفت تأسيس شد. چهار عضو مؤسس اين سازمان از كشورهاي حاشيه‌ي خليج‌فارس است. اين كشورها با برخورداري از ذخاير اثبات‌شده‌ي فراوان نفت‌خام و توان توليد، نقشي اساسي در تصميم‌سازي، تصميم‌گيري و سياست‌هاي اوپك در بازار جهاني نفت دارند. جمهوري اسلامي ايران و عربستان سعودي دو عضو مؤسس و مؤثر اوپك است. كيفيت تعامل اين دو كشور در انسجام دروني اوپك نقش‌آفرين بوده است. به‌دليل وابستگي شديد اين كشورها به در آمدهاي نفتي، همكاري براي دستيابي، حفظ و ارتقاء منافع مشترك اصل اساسي اعضاي اوپك است. بر اين اساس، سؤال اصلي مقاله‌ي حاضر تأثير همكاري‌هاي درون اوپك بر روابط ايران با عربستان سعودي و كشورهاي حاشيه‌ي خليج‌فارس در آينده است. فرض شده كه گسترش روابط سازنده‌ي اين دو كشور و ساير كشورهاي حاشيه‌ي خليج‌فارس در چاچوب اوپك، درآينده قابل‌تسري به ساير حوزه‌ها خواهد بود.