تدوين و اولويت‌بندي راهبرد توسعه امنيت اجتماعي و ارزيابي آنها در بافت‌هاي فرسوده شهري (مطالعه موردي: بافت فرسوده شهر قروه)

موضوع وقوع جرم در محله هاي داراي بافت هاي قديمي يكي از چالش ها و دشواري هاي زندگي شهري است كه مورد توجه كارشناسان حقوقي و جرم شناسان بوده است. در پژوهش حاضر سعي شده است بررسي راهبردي بافت هاي فرسوده شهر قروه و تدوين راهبردها و اولويت بندي آنها در ارتباط با دلايل جرم خيزي و رفع آنها انجام شود. روش تحقيق از نوع تحليلي- توصيفي است كه بااستفاده از مطالعات كتابخانه اي موضوع پژوهش مورد مطالعه قرارگرفت و مباني نظري مطالعه شد. سپس، با استفاده از پرسشنامه به جمعآوري اطلاعات از مردم و مسئولان شهري پرداخته شد. در ارزيابي راهبردي مشخص شد كه بافت هاي فرسوده شهر قروه از نظر عوامل دروني با ضعف هاي قويتري نسبت به قوت ها روبه رو است و در شرايط مناسبي قرارندارد. از طرف ديگر، در بخش عوامل بيروني هم اين بافت با تهديدهاي بيشتري نسبت به فرصتها روبه رو است و نوع بهينه راهبردي براي تعيين راهبرد جلوگيري از وقوع جرم راهبردهاي تدافعي است. در اولويت بندي راهبردها براساس نظرات كارشناسان و تكنيك هاي تاپسيس فازي و اياچپي فازي راهبرد فرهنگسازي ديني به صورت پايه اي در مرتبه اول قرارگرفت.