بررسي ارتباط ريزرخساره‌ها، محيط رسوبي، دياژنز و كيفيت مخزني سازند ميشريف (سنومانين آغازين تورونين) در ميدان نفتي اسفند (سيري E)، شمال خاوري خليج فارس

سازند ميشريف (به سن سنومانين تورونين) يكي از مهم‌ترين مخازن هيدروكربني حوضۀ خليج فارس با تركيب سنگ‌شناسي آهك است. در پژوهش حاضر براي شناسايي ريزرخساره‌ها و محيط رسوبي، فرايندهاي دياژنزي و نقش اين فرايندها در كيفيت مخزني سازند ميشريف در ميدان نفتي اسفند، تعداد 151 مقطع نازك ميكروسكوپي به همراه داده‌هاي تخلخل و تراوايي دو چاه SIE5 و SIE6 مطالعه شدند. مطالعه‌هاي پتروگرافي به شناسايي 11 ريزرخساره متعلق به زيرمحيط‌هاي پهنۀ جزرومدي، لاگون، پشتۀ كربناته، رمپ مياني و رمپ بيروني در محيط رمپ كربناتۀ هموكلينال منجر شدند. عمده ريزرخساره‌هاي دو چاه يادشده به زيرمحيط پشتۀ كربناته و لاگون تعلق دارند و توالي نهشته‌شده در هر دو چاه كم‌عمق‌شدگي به‌سمت بالا را نشان مي‌دهد. مهم‌ترين مشخصه‌هاي دياژنتيكي در سازند ميشريف عبارتند از: انحلال، سيماني‌شدن، تراكم، دولوميتي‌شدن، شكستگي و استيلوليتي‌شدن. بررسي‌ها نشان مي‌دهند تقريباً تمام ريزرخساره‌هاي سازند ميشريف در هر دو چاه در كلاس 1 و 2 پتروفيزيكي لوسيا قرار گرفته‌اند و وضعيت مخزني مناسبي دارند. بهترين ريزرخساره‌هاي مخزني سازند ميشريف در كمربند‌هاي لاگون، پشتۀ كربناته و رمپ مياني نهشته شده‌اند. از سوي ديگر، وضعيت مخزني كمربندهاي رخساره‌اي مشابه در دو چاه باهم متفاوت است و بر مبناي اين تفاوت وضعيت مخزني، تأثير فرايندهاي دياژنزي نسبت به محيط رسوبي روي كيفيت مخزني بيشتر بوده است و مي‌توان مخزن ميشريف را مخزني دياژنتيك در نظر گرفت.