تحليل موعظه الهي در آيه 46 سوره سبأ

خداوند متعال در آيۀ 46 سورۀ سبأ، مشركان را به موعظۀ واحدي اندرز داده است: «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكم بِوَاحِدَهٍ أَن تَقُومُواْ لِلَّهِ مَثْنىَ‏ وَ فُرَادَى‏ ثُمَّ تَتَفَكرُواْ مَا بِصَاحِبِكمُ مِّن جِنَّهٍ». شناخت و درك پيام اين آيه و موعظۀ مطرح‌شده در آن از اهميت بالايي برخوردار است كه مفسران در مورد آن آراي گوناگوني ارائه كرده‌اند. اين پژوهش با ارزيابي آراي مفسران در تفسير اين آيه و به‌صورت ويژه در خصوص مقصود از توصيه به قيام در اين آيه، به اين نتيجه مي‌رسد كه قيام در اين آيه به‌معناي به‌پاخاستن در مقابل جلوس و قعود نيست، بلكه مقصود از قيام، توقف كردن در مقابل مشي و حركت است. بر اين اساس اين آيه در واقع عموم مشركان را مورد خطاب قرار داده و آنان را به يك موعظه توصيه مي‌كند: اينكه دو به دو و يا تك‌تك با دوري از هياهوي جامعۀ شرك‌آميز مكه، از مشي كوركورانه خود باز ايستند، سپس دربارۀ شخصيت پيامبر (ص) تفكر كنند تا حقانيت رسالت آن حضرت را دريابند.