نقش پيوندهاي روستايي- شهري در امنيت غذايي خانوارهاي روستايي مورد: دهستان دهدشت شرقي، شهرستان دهدشت

امنيت غذايي يكي از مؤلفه­هاي اصلي كيفيت زندگي ساكنين مناطق روستايي است. امنيت غذايي در مناطق روستايي تحت تأثير عوامل مختلفي قرار دارد كه يكي از اين عوامل، كم و كيف پيوندهاي روستايي- شهري است. در تحقيق حاضر نقش پيوندهاي روستايي- شهري در امنيت غذايي خانوارهاي روستايي بررسي شده است. پژوهش حاضر ازنظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري، خانوارهاي دهستان دهدشت شرقي در شهرستان دهدشت در استان كهگيلويه و بويراحمد است. بر اساس نتايج سرشماري سال 1395، اين دهستان داراي 46 آبادي داراي سكنه و 12277 نفر جمعيت در قالب 3159 خانوار است. روش گردآوري داده­ها به‌صورت كتابخانه‌اي و ميداني بوده و حجم نمونه مورد نياز براي تكميل پرسشنامه با استفاده از فرمول كوكران 325 خانوار محاسبه شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده­ها از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) و آمار استنباطي (تحليل مسير و رگرسيون خطي) استفاده شد. يافته‌هاي تحقيق نشان داد ميانگين هزينه خانوارهاي روستايي در محدوده موردمطالعه برابر با 825 هزار تومان بوده است. همچنين 5 /32 درصد از خانوارهاي موردمطالعه در شرايط ناامني غذايي قرار دارند. همچنين، بعد اقتصادي پيوندهاي روستايي- شهري با تأثير كلي (621 /0) بيشترين تأثير و بعد اطلاعاتي با (137 /0) كمترين تأثير را بر امنيت غذايي خانوارهاي روستايي منطقه مورد مطالعه داشته است.