تدوين راهبردهاي متنوع سازي اقتصاد روستاها مورد: بخش خاوو ميرآباد در شهرستان مريوان

در پژوهش حاضر استراتژي­هاي متنوع­سازي اقتصاد روستاها در بخش مرزي خاووميرآباد شهرستان مريوان مورد بررسي و تحليل قرارگرفته است تا رهيافت اين امر ارائه راهكارهاي كاربردي در راستاي افزايش پايداري اقتصادي روستاها و به دنبال آن كم رنگ شدن فقر در روستاهاي منطقه باشد. جمع آوري داده ها در بخش نظري با استفاده از منابع اسنادي و در بخش ميداني با بهره گيري از مصاحبه، مشاهده و توزيع پرسشنامه در ميان 50 نفر از كارشناسان و متخصصان عرصه برنامه ريزي روستايي انجام گرفته است. تجزيه و تحليل داده هاي گردآوري شده با بهره گيري تكنيك سوات و مقايسه دودويي در نرم افزار expert choice انجام شده است. نتايج پژوهش نشان داد كه تاسيس بازارچه­هاي مرزي بيشترين تأثير و نقش را در بهبود متنوع سازي اقتصادي روستاها در ميان فعاليت هاي معيشتي موجود دارد. همچنين وضعيت متنوع سازي اقتصادي منطقه مورد مطالعه تحت تأثير 12 عامل دروني در مقابل 9 عامل بيروني است. به عبارتي ديگر 4 عامل قوت در مقابل 8 عامل ضعف و 5 عامل فرصت در مقابل 4 عامل تهديد، پيش روي عملكرد مطلوب متنوع سازي اقتصاد روستاهاي منطقه قرار دارد. اولويت بندي عوامل با استفاده از ميانگين نسبي نشان داد تنوع توان هاي طبيعي، اقتصادي و اجتماعي جهت تنوع بخشي اقتصادي روستاها "مهمترين قوت"، عدم ايجاد زمينههاي ايجاد مشاغل تبديلي كشاورزي و دامداري "مهمترين ضعف"، حركت نظام اقتصادي كشور به بازگشايي مرزها و سياست تجارت درهاي بازخارجي "مهمترين فرصت" و تبليغات منفي مبني بر عدم امنيت در مناطق مرزي نيز "مهمترين تهديد" مؤثر بر عملكرد مطلوب متنوع سازي اقتصادي در سطح روستاهاي منطقه بوده و راهبردهاي مؤثر جهت بهبود وضعيت تنوع بخشي اقتصادي روستاهاي منطقه، راهبردهاي تهاجمي است.