بررسي نقش والدين در تربيت عاطفي كودك با بهره گيري از سيره امام رضا(ع)

روابط عاطفي ميان والدين در خانواده كه مهم‏ترين نهاد تربيتي جامعه و نخستين آموزشگاه فرد شمرده مي‏شود، اثرگذارترين عامل حركت مطلوب فرزندان براي انتخاب سبك و شيوه زندگي اسلامي است. اين پژوهش به بررسي تعدادي از نقش‏هايي كه والدين مي‏توانند در تربيت عاطفي فرزند خود داشته باشند مي‏پردازد. روش انجام پژوهش توصيفيتحليلي است. به‌منظور گردآوري داده‌هاي لازم براي دستيابي به اهداف پژوهش، متون مرتبط با موضوع پژوهش، گردآوري‌شده و با شيوه كيفي به تحليل آن‌ها پرداخته‌شده است. بعد از استخراج متون مرتبط جايگاه والدين در اين تربيت و ضرورت تربيت عاطفي كودك توضيح داده‌شده است. نتايج اين پژوهش بيانگر آن است كارهايي كه والدين در تربيت عاطفي فرزند مي‏توانند انجام دهند كه در آموزه‏هاي ديني و بخصوص سيره امام رضا (ع) بر آن‌ها تأكيد شده است ازجمله: همسويي بينش‌ها، انديشه از خود دانستن فرزند، تكريم و احترام متقابل، حسن رفتار، همدلي، خوش‌رويي، محبت، هديه دادن و الگوي شايسته بودن.