سنجش قابليت گردشگري روستاي انجدان اراك با استفاده از مدل متاسوآت

در قرن حاضر كه صنعت گردشگري به عنوان يكي از با ارزشمندترين صنايع، در بازار رقابتي جهان به ايفاي نقش مي­پردازد و عامل مهم در ثروت اندوزي كشورها و ارتقاي اقتصادي آن محسوب مي شود. در ايران گردشگري علي­رغم قابليت هاي و پتانسيل هاي فروان، سهم كمتري در اقتصاد دارد و نتوانسته از اين صنعت استفاده لازم و درآمد قابل توجهي را كسب كند. يكي از ابعاد گردشگري، گردشگري فضاهاي روستايي است كه مي­تواند در تحقق امر توسعه منطقه ­اي كمك شاياني نمايد. هدف اين پژوهش بررسي قابليت هاي گردشگري روستاي انجدان با استفاده از مدل متاسوآت است. روش تحقيق مورد نظر توصيفي-تحليلي است و توع پژوهش آن كاربردي است براي گردآوري اطلاعات از ابزار مشاهده، مستند سازي و مصاحبه (از بيست كارشناس خبره شهرسازي و معماري شهرداري، اداره راه و شهرسازي و اداره ميراث فرهنگي و گردشگري شهر اراك) استفاده شده است. سوال اصلي اين پژوهش بر اين اساس تدوين شده است كه: قابليت هاي گردشگري روستاي انجدان اراك چيست؟ نتايج حاصل از تحقيق نشان مي دهد كه با تاكيد بر نتايج مدل متاسوات كه با رد ديدگاه توسعه برون زا و با تأكيد بر قابليت ها و توسعه درون زا مي توان با توجه به قابليت هاي روستاي انجدان اراكو با تقويت ويِژگي هاي همچون كميابي، تقليدناپذيري و ارزشمندي و تاكيد بر قابليت هاي دروني در جهت كنترل تهديدات بيروني به قطب گردشگري روستايي در سطح منطقه و حتي فرامنطقه تبديل نمود.