آينده‌پژوهي مديريت تهديدات امنيتي عربستان در منطقه غرب آسيا (كنشگران و عوامل شتاب‌زا)

روابط و رويكردهاي متقابل جمهوري اسلامي ايران و عربستان‌سعودي در طول چند دهه گذشته فراز و نشيب‌هايي داشته كه به‌رغم محدود همكاري‌ها، همواره با رقابت و تعارض همراه بوده است. بنابراين شناخت كنش‌گران مؤثر در شكل‌گيري يا كنترل تهديدات امنيتي و عوامل تسريع‌كننده اين روند ضرورت دارد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، كاربردي است و از حيث روش‌شناسي توصيفي تحليلي و از رويكردي آميخته بهره برده است. ابزارهاي جمع‌آوري داده‌ها مصاحبه، گروه كانوني و پرسش‌نامه بوده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه مواردي نظير نفوذ معنوي و منطقه‌اي در جهان اسلام، زنده نگه‌داشتن آرمان فلسطين، همكاري مستشاري در عراق و سوريه، اقتدار و توان دفاعي و موشكي و... نيز تلاش عربستان براي توسعه تفكر وهابي و حمايت از گروه‌هاي تروريستي و افراطي، داعيه‌داري رهبري جهان اسلام و بازيگر برتر منطقه‌اي به‌عنوان عوامل شكل‌گيري تهديدات امنيتي در بروز تعارضات في‌مابين مؤثر بوده است. همچنين از بين بازيگران منطقه‌اي و بين‌المللي آمريكا، رژيم صهيونيستي و گروه‌هاي تروريستي تكفيري با حداقل قابليت كنترل؛ اتحاديه اروپا، اتحاديه عرب، شوراي همكاري خليج‌فارس و شوراي امنيت سازمان ملل با قابليت كنترل متوسط و همچنين روسيه، سوريه، حزب‌الله لبنان، انصار الله يمن، حشدالشعبي عراق در هم‌سويي با جمهوري اسلامي ايران واجد كنش‌گري در پيدايش يا كنترل تهديدات امنيتي عربستان به‌شمار مي‌روند.