بررسي تطبيقي ايمان و عشق از ديدگاه ملاصدرا

هدف: ايمان و عشق، دو ويژگي منحصر به فرد انسان است. هدف از نوشتار حاضر، شناسايي و بررسي عميق‌تر ايمان و عشق از رهگذر مقايسۀ تطبيقي اين دو ويژگي انساني بر اساس ديدگاه ملاصدرا بود تا از رهگذر اين مطالعۀ تطبيقي به شناسايي وجوه اشتراك و اختلاف آنها دست يابد. روش: روش پژوهش در اين مقاله، توصيفي تحليلي است. يافته‏ها:يافته‏هاي پژوهش حاكي از شباهتهاي وجودي مانند عوامل مشترك ظهور، محل ظهور، موهبتي بودن، ذاتي بودن، شك‌ناپذيري، زوال‌ناپذيري، نهاني و شهودي بودن ميان ايمان و عشق بود. همچنين تفاوتهاي اساسي نظير اختلاف در مفهوم، عينيت وجود با عشق و مغايرت وجود با ايمان، ماهيت زيباشناسي ايمان و ماهيت زيبابيني عشق، حاكي از عدم عينيت ايمان و عشق بود. نتيجه‏گيري:شباهتها و تفاوتها بيانگر اين نتيجه است كه با وجود تأثيرات مشترك ايمان و عشق بر رشد و تعالي انساني، هر كدام اثرات منحصر به فرد و ويژۀ خود را در ظهور كمالات انساني دارد.